Ethias Trophy 2012
Spelers
Adrian Mannarimo
< Vorige Volgende >
De winnaar van de editie 2010 maakte een geweldige start van het seizoen 2011, waardoor hij met een grote sprong vooruitging in de ATP Rankings (53ste op 16/05/2011).
Het jaar 2011 begint goed voor Adrian, die het 5de reekshoofd en 26ste op de wereldranglijst, Juan Monaco, op het toernooi in Auckland klopt (6-4, 6-3). In de tweede ronde wint hij de match tegen de Fransman Arnaud Clément met 7-5, 6-4. Met deze overwinning plaatst hij zich opnieuw voor een kwartfinale in een ATP-toernooi en bereikt hij het beste klassement van zijn carrière in de ATP Rankings. Hij wordt door Nicolas Almagro verslagen met 7-63, 61-7, 6-2 in een adembenemende match. Maar deze nederlaag is een aanmoediging voor de rest van het seizoen en geeft het startschot voor de explosieve ontwikkeling van de jonge Franse speler.
Op de Australian Open ontdoet Adrian Mannarino zich tijdens de eerste ronde van de achttienjarige Amerikaan Ryan Harrison (die door John McEnroe als “ongetwijfeld de toekomst van het Amerikaanse tennis” bestempeld wordt) met een score van 6-4, 6-3, 6-4. In de tweede ronde verliest hij tegen Richard Gasquet (3-6, 64-7, 4-6).
Op het toernooi in Johannesburg wint Adrian Mannarino (dan 6de reekshoofd met een 67ste plaats op de wereldranglijst) zijn eerste ronde tegen Yuri Schukin (7-6, 7-6), en kwalificeert zich vervolgens voor de kwartfinale door Denis Gremelmayr te verslaan (6-7, 6-4, 6-4). Voor de tweede keer in zijn carrière slaagt hij erin deel uit te maken van de laatste vier van een ATP World Tour 250 toernooi, door te winnen tegen Frank Dancevic (6-3, 6-2). In de halve finale verliest hij van Kevin Anderson (6-7, 6-0, 6-4). In Memphis en Delray Beach geraakt hij tot in de achtste finales.
Tijdens het gravelseizoen kwalificeert hij zich voor het hoofdtoernooi van de Madrid Masters en gaat met een veelbelovende overwinning tegen Juan Ignacio Chela lopen (4-6, 6-4, 6-4). In de tweede ronde biedt hij het hoofd tegen David Ferrer, zesde op de wereldranglijst en specialist op gravel. Hij moet uiteindelijk zwichten voor de overmacht (5-7, 6-0, 0-6).
Net als in 2008 en 2009, geraakt hij ook dit jaar niet voorbij de eerste ronde op Roland Garros, waar hij het onderspit moet delven tegen een andere Fransman, Guillaume Rufin.
Twee weken later baant Adrian zich succesvol een weg door het toernooi op Queen’s, door achtereenvolgens de Let Ernests Gulbis, zijn landgenoot Gilles Simon, die het opgeeft in de derde set, en de Argentijnse « reus» Juan Martín del Potro in twee spannende rondes uit te schakelen (7-63, 7-67). In de kwartfinale wordt hij tot halt gebracht door de belofte van het Britse tennis, James Ward (2-6, 7-614, 4-6).
De Fransman geraakt begin 2011 tot in de ¼ finale van het ATP-toernooi in Auckland, alvorens in drie sets van Nicolas Almagro te verliezen. Vervolgens zet hij puike prestaties neer op de ATP-250 in Johannesburg, waar hij het pas in de halve finale tegen Kevin Anderson moet afleggen. Zijn allerbeste prestatie zet hij neer in oktober 2011, wanneer hij de Ethias Trophy wint tegen Steve Darcis. Daarmee bereikt hij zijn beste ATP Ranking ooit, met een 49ste plaats.
Het wordt wat moeilijker voor de jonge Fransman in het begin van 2012, wanneer hij regelmatig verliest in de eerste ronde, en forfait moet geven wegens een polsblessure. Hij zakt weg naar de 127ste plaats in de ATP Rankings.
Terug naar de lijst